KALBİM! YUVAM OLUR MUSUN!
Ebeveyn sevgisini tatmamış insanların, lüks evlerde de otursalar o yuvasız halleri içimi sızlatıyor. Oradan oraya sürüklenip durmaları... Sevgi dilenciliği yapmaları, gözleriyle adeta yalvarmaları... Yapayalnızlar. Kutuplara, çöllere terkedilmiş gibi öylece bakakalmaları arkanızdan. Her gidenin arkasından terkedilmiş gibi bir hâl takındıklarını gördükçe dünyanın sonsuz sürmeyişine seviniyorum. Yalnız kendi adıma değil kalpleri evsiz olanlar adına...
Bazen de ebeveyn sevgisini tatmayıp ilahi sevgiyle kalbinde bir yuva kuranlar var. Dünyanın bazı yabancılıklarını görünce bu yuvanın sıcaklığına sığınanlar... Kalplerini sonsuz sevgiye açanlar... İşte bu yüzden hiç bir şey yapamasam da çocuklarımın ve öğrencilerimin kalbinde bu yuvayı oluşturmak istiyorum. Benim gücüm tabi ki yetmez. Elinden geleni yaparak, Allah'a ne kadar çok istediğimi ispat etmek sadece benimkisi. Çoğu zaman başaramadığıma şahit olsam da...
Olur da bir gün dünya yabancı geldiğinde kalplerindeki yuvaya sığınabilsinler, acılarında dahi bir anlam bulabilsinler diye... Sizin için çocuklarım... Çünkü ben çocukları ve gençleri çok seviyorum...
İlknur Yılmaz Arslan, 2021
Yorumlar
Yorum Gönder